KALKANLI
Kimilerine göre dağın tepesinde bir köy,
Kimilerine göreyse hayatlarının en güzel yıllarının geçtiği o sokaklar.
Kalkanlı...
İlk geldiğinizde "Burada ne yapacağım ki?" dedirten,
Ama mezun olurken gözlerinizi yaşlarla dolduran o yer.
Her perşembe kampüsteki herkesin akın ettiği o sokak,
Ders çıkışı serin bir şeyler içip nefes aldığınız küçük ama kıymetli o sokak…
Hatta bir rivayete göre Müslüm baba bile zamanında uğramış bu sokaklara....
Anlatacak çok şey var aslında.
Ama biliyorsunuz ya...
Bazı yerler anlatılmaz, yaşanır.
Kalkanlı da tam olarak öyle bir yer.
KALKANLI
MEKANLAR
SOKAK BAR
Adıyla bir sokağı, ruhuyla bir festivali andıran SOKAK Bar, Kalkanlı köy kapısının hemen çıkışında sizi karşılayan yerin ta kendisi, köyün ilk ve tek barı.DJ performanslarının yapıldığı, müziğin yükseldiği bu barakamsı mekân, sıradan bir bar değil.Öğrenciler tarafından işletilen, öğrenciler için var olan bir yer.Ve tam da bu yüzden işin güzel yanı burada başlıyor.Burası sadece bir eğlence mekânı değil,ODTÜ’nün kendine ait, ruhunu öğrencilerden alan özgün bir alan.Bir yandan ders, bir yandan hayat dengesinde, burada kendine özgü bir kültür doğdu.SOKAK Bar, yalnızca bir durak değil; Kalkanlı’nın kalbinin attığı yerlerden biri.
LOMBARD
Dedik ya, zamanında Müslüm Baba bile bu köye uğramış. Yalan değil, rivayet güçlü.Lombard, köydeki diğer yerlere kıyasla oldukça yeni bir kafe. Ama bulunduğu bina, eski mezunların anılarında çoktan yerini almış.Nostaljiye düşenler şimdi çoktan hatırlamıştır bile:Bu bina, eskiden bambaşka bir yerdi.İşte Lombard, tam da o hatıraların üzerine kuruldu. Şimdi yeni bir ruhla, yeni bir lezzetle hizmet veriyor.Ve gelelim en can alıcı kısma:Prenses.Öyle bir yemek ki, ünü sadece kampüsle sınırlı kalmadı, Ankara kampüsüne kadar yayıldı.Diyeceğim şu ki:Hayatta bazı şeyleri bir kez olsun denemek gerekir.Prenses bunlardan biri.Ölmeden önce mutlaka yiyin.
KEMAL ABİ
İlk geldiğimde herkesin ağzında iki isim vardı: Ercan ve Kemal.Kafamda tek soru: "Bu Ercan kim ki herkes sabaha karşı ya da gece yarısı ona gidiyor?"Sonra anladım…Ercan, bir kişi değilmiş — Ercan Havalimanı'ymış! E, insan merak ediyor bu sefer de: "Peki ya Kemal kim?" O da çözüldü:Kemal, köydeki meşhur bir tekel bayisinin sahibiymiş. Önünde üç tahta piknik masası, arka fonda hafif bir esinti, ve sokaktaki kalabalıktan uzaklaşıp dostlarla kafa dinlemek isteyenlerin pek gizli olmayan durağı.Sahibi Kemal Abi ise anlatılmaz, tanışılır. Tam bir babacan.Sessizce selam verir, muhabbetinize karışmaz ama bir bakmışsınız ayaküstü sizinle muhabbet ediyor. Bazen bir yer değil, bir insan yaratır mekânı.Kemal’in yeri de tam olarak böyle bir yer.